Rankingi
Jak banzuke szereguje zapaśników
Banzuke to drukowana lista rankingowa zawodowego sumo. Jak się ją czyta, kto zasiada na szczycie i jak zapaśnik przesuwa się w górę lub w dół strony.
Zarezerwuj pokaz sumo ↗Szybka odpowiedź
Banzuke to dokument wymieniający każdego zawodowego zapaśnika sumo w kolejności rang, publikowany przed każdym turniejem. Wschód jest drukowany po prawej, a Zachód po lewej, najwyżej sklasyfikowani zapaśnicy pojawiają się największymi znakami, a niższe dywizje mniejszymi. Ranga rośnie wraz z większością zwycięstw, a spada wraz z większością porażek. Pokaz sumo nie korzysta z banzuke, ale hierarchia wyjaśnia, o czym wspominają prowadzący i zapaśnicy.
Czym jest banzuke
Wikipedia opisuje banzuke jako dokument wymieniający rankingi zapaśników sumo, publikowany przed każdym turniejem. Jest zazwyczaj udostępniany około dwóch tygodni przed rozpoczęciem turnieju. Każdy wpis pokazuje imię ringowe zapaśnika, shikonę, wraz z jego rodzinnym miastem i rangą. Najwyżej sklasyfikowani zapaśnicy dywizji makuuchi pojawiają się na górze największymi znakami, a niższe dywizje mniejszymi, więc sama strona jest obrazem hierarchii. Według Wikipedii forma i produkcja dokumentu sięgają 1761 roku.
Jak ją czytać
Arkusz czyta się od prawej do lewej i z góry na dół. Zapaśnicy są podzieleni na Wschód, drukowany po prawej, i Zachód, drukowany po lewej. Sędziowie przepisują rankingi na papierową rolkę, używając stylu, który Wikipedia nazywa sumo moji. Ponieważ znaki są tak gęste, arkusz wygląda jak zwarty blok, dopóki nie wiesz, czego szukać. Zacznij od środkowej kolumny, gdzie znajdują się najwyższe rangi, i przesuwaj się na zewnątrz.
Sześć dywizji
Profesjonalne sumo ma sześć dywizji, od najwyższej do najniższej: makuuchi, jūryō, makushita, sandanme, jonidan i jonokuchi, podaje Wikipedia. Przewiduje ona maksymalnie 42 zapaśników w makuuchi i ustala jūryō na 28, makushita na 120, a sandanme na 180. Zapaśnicy w jūryō i wyżej nazywani są sekitori — słowo to glosariusz oddaje jako „ten, który przekroczył barierę". To oni odprawiają ceremonię wejścia na ring i noszą jedwabne pasy podczas turniejów.
Rangi w obrębie makuuchi
W obrębie makuuchi rangi mistrzowskie, w porządku malejącym, to yokozuna, ōzeki, sekiwake i komusubi, podaje Wikipedia. Strony turniejowe Japan Sumo Association prezentują te same oznaczenia, a pod nimi maegashira. Awans na yokozunę jest rygorystyczny: ōzeki musi zasadniczo wygrać mistrzostwo w dwóch kolejnych turniejach lub zaprezentować równoważny wynik. Dlatego nazwisko yokozuny ma tak dużą wagę, gdy gospodarz je wymienia — nawet w inscenizowanym pokazie.
Jak zmieniają się rangi
Zgromadzenie 20 sędziów sumo i trzech nadzorców spotyka się kilka dni po każdym turnieju i klasyfikuje ponad 600 zapaśników w sześciu dywizjach, podaje Wikipedia. Ogólna zasada jest taka, że zapaśnik z większością zwycięstw, kachi-koshi, awansuje, a ten z większością porażek, make-koshi, spada. Ten sam artykuł zauważa, że nie ma precyzyjnych reguł, więc komitet ma pole do uznaniowości. Wyniki 15-dniowego turnieju bezpośrednio zasilają tę decyzję.
Co to oznacza na pokazie
Pokaz sumo nie ma banzuke ani awansów. Strona rezerwacyjna pokazu w Nakagyō nie podaje, jakie rangi mieli zapaśnicy, więc ta strona też tego nie robi. Znajomość drabiny rang sprawia jednak, że uwagi gospodarza brzmią przekonująco: gdy ktoś mówi, że zapaśnik był kiedyś w najwyższej dywizji, wiesz już, że chodzi o makuuchi, najwyższy szczebel. Jeśli ranga ma dla Ciebie znaczenie, zapytaj gospodarza, a każdą odpowiedź traktuj jako relację gospodarza, ponieważ pokaz nie może Ci jej potwierdzić na stronie rezerwacyjnej.
Najczęściej zadawane pytania
Kiedy publikowane jest banzuke?
Wikipedia podaje, że jest ono zwykle udostępniane około dwóch tygodni przed rozpoczęciem turnieju.
Która strona to Wschód?
Wschód jest drukowany po prawej, a Zachód po lewej; arkusz czyta się od prawej do lewej i z góry na dół.
Ile jest dywizji?
Sześć: makuuchi, jūryō, makushita, sandanme, jonidan i jonokuchi, od góry do dołu.
Jak zawodnik awansuje?
Zazwyczaj kończąc turniej większością zwycięstw, czyli kachi-koshi. Większość porażek, czyli make-koshi, obniża rangę.
Źródła