Begin hier
Kun je in Kyoto echt sumoworstelen zien?
In Kyoto wordt geen Grand Sumo-toernooi gehouden, maar in de wijk Nakagyō loopt wel een sumoshow van 70 minuten. Wat je kunt verwachten, hoe het zich verhoudt tot een toernooi, en voor wie het geschikt is.
Boek de sumoshow ↗Kort antwoord
Niet als toernooi. De zes jaarlijkse toernooien van Grand Sumo worden gehouden in Tokio, Osaka, Nagoya en Fukuoka, nooit in Kyoto. Wat Kyoto biedt, is een sumoshow van 70 minuten in de wijk Nakagyō, waar worstelaars technieken demonstreren, live wedstrijden houden en, voor een paar uitverkoren gasten, de ring in gaan tegen een vrijwilliger. Het is een informatieve, komische demonstratie in plaats van een wedstrijd met ranglijst, en het is het meest geschikt voor beginners en gezinnen.
Het korte antwoord
Er is geen sumo met ranglijst in Kyoto, dus een bezoeker kan hier geen Grand Sumo-toernooi bijwonen. De kalender, zoals Wikipedia het schema van de Japan Sumo Association weergeeft, geeft Tokio drie toernooien, in januari, mei en september, en Osaka in het voorjaar, Nagoya in de zomer en Fukuoka in het najaar elk één. Wat Kyoto wél biedt, is de show die deze site behandelt: 70 minuten met een Engelssprekende gastheer, worstelaars die technieken demonstreren en op een paar meter afstand live wedstrijden houden, en een ringuitdaging voor geselecteerde gasten. Zie het als een kennismaking met de sport in plaats van de sport zelf, en boek het met die wetenschap.
Wat een sumoshow is
Een sumoshow behoudt de bouwstenen van de sport en herschikt ze voor bezoekers. De ring en de rituelen komen uit het sumo zelf: het kleiplatform, het geworpen zout, het stampen, de charge. Het tempo niet. Een toernooiwedstrijd wordt in een paar momenten beslist en telt mee voor de ranglijst van een worstelaar, terwijl een show stopt om uit te leggen, grappen te maken en te poseren voor foto's. De boekingspagina van Nakagyō belooft die mix: een Engelssprekende gastheer die de regels en gebruiken uitlegt, worstelaars die technieken en tradities demonstreren, en daarna live wedstrijden en de kans om de worstelaars te ontmoeten. Niets ervan vereist voorkennis, en dat is juist het punt.
Wat er gebeurt in de 70 minuten
De boekingspagina vermeldt een demonstratie van sumotechnieken en -tradities, live wedstrijden, de kans voor geselecteerde gasten om een worstelaar uit te dagen, een meet-and-greet en fotomomenten. Er staat geen programma op, en aanvangstijden verschijnen alleen op de kalender, dus deze site vermeldt ze niet. Een recente recensent op de pagina noemt de sessie informatief en vol comedy, en merkt op dat het geen serieuze wedstrijd is. Dat is het register dat je kunt verwachten: entertainment op basis van echte techniek, geen wedstrijd waarbij iets op het spel staat.
Lees verder: De sumoshow in Kyoto, deel voor deel
Waarom de toernooien elders zijn
Kyoto was de zetel van de hofsumotraditie in de Heian-periode. Wikipedia herleidt de geschreven term tot sumai no sechi, een worstelwedstrijd aan het keizerlijke hof in de Heian-periode, en stelt dat Kyoto in 794 de zetel van het keizerlijke hof werd. Er wordt aan toegevoegd dat liefdadigheidssumo op shrine-terreinen in de Edo-periode gebruikelijk was in Kyoto en Osaka. De huidige professionele kalender wordt echter beheerd door de Japan Sumo Association, die haar toernooien houdt in Tokyo, Osaka, Nagoya en Fukuoka. De geschiedenis verbindt Kyoto met sumo; het moderne schema doet dat niet.
De ring
De dohyō is een verhoogd kleiplatform met een cirkel van rijststrobalen van ongeveer 4,55 meter doorsnee, aldus Wikipedia. Ringbegeleiders, yobidashi genaamd, bouwen voor elk Grand Tournament een nieuwe ring, een klus die drie dagen duurt. De boekingspagina beschrijft de ring die in de show in Nakagyō wordt gebruikt niet, dus verwacht het idee in plaats van een replica. De regel die hij vertegenwoordigt verandert nooit: verlaat de cirkel, of laat iets anders dan een voetzool de klei aanraken, en je hebt de partij verloren.
Zout, stampen en stormen
Drie handelingen bepalen elke sumopartij. Worstelaars gooien handenvol zout voordat ze de ring betreden, een reiniging die Wikipedia aan het shintoïsme koppelt. Ze tillen een been hoog op en brengen het hard neer in de stamp genaamd shiko, die het Wikipedia-woordenboek beschrijft als een trainingsoefening die ook ritueel voor partijen wordt uitgevoerd om demonen te verdrijven. Dan komt de tachiai, de openingscharge, die volgens Wikipedia begint wanneer beide worstelaars hun vuisten op de ring leggen en samen oprijzen. Een goede gastheer wijst elk ervan aan terwijl het gebeurt.
Hoe je een partij volgt
Een partij heeft een eenvoudige ruggengraat. Beide worstelaars hurken bij de twee witte lijnen in het midden van de ring, shikiri-sen genaamd, en stormen dan naar voren. De Japan Sumo Association erkent 82 winnende technieken, de kimarite, volgens Wikipedia, en de scheidsrechter kondigt degene aan die de partij besliste. Hij roept ook hakkeyoi tijdens een stilstand, wat het woordenboek weergeeft als zet er wat geest in, en nokotta, wat de verdediger vertelt dat hij nog in de ring staat. Leer die twee woorden en de zaal wordt begrijpelijker, of je nu naar een demonstratie of een titelwedstrijd op televisie kijkt.
De scheidsrechter en zijn waaier
De gyōji leidt elke partij in ceremoniële kledij, met een gelakte zwarte hoed die volgens Wikipedia geïnspireerd is op de hoeden van hovelingen. Hij wijst met een houten strijdwaaier, de gunbai, naar de winnaar, en bij professioneel sumo kunnen vijf juryleden zijn beslissing herzien. Of de show hetzelfde instrumentarium gebruikt, staat niet op de boekingspagina. Waar u wel op kunt rekenen, is de grammatica: een aankondiger, een aanval, een winnaar en een korte uitleg waarom. Luister naar de presentator die de techniek benoemt, want daar leert een eerste bezoeker het meest.
De uitdaging in de ring
Op de boekingspagina staat dat geselecteerde gasten worden uitgenodigd in de ring om het op te nemen tegen een worstelaar. Er staat geen regel voor wie wordt gekozen of hoeveel plaatsen er zijn, dus reken er niet op dat u aan de beurt komt. Wordt u uitgekozen, dan geldt het enige advies van de pagina: draag comfortabele kleding die geschikt is voor lichamelijke inspanning. De pagina presenteert het moment als een kans om de omvang en kracht van een worstelaar aan den lijve te voelen. Kijkt u liever toe, dan is de show net zo makkelijk te genieten vanuit uw stoel. Een tweede evenement in Kyoto beschrijft zijn eigen uitdaging anders, en de vergelijkingsgids op deze site zet ze naast elkaar.
Lees verder: Welke sumo-show in Kyoto moet je boeken?
Andere manieren om sumo te zien
Een show is een van drie routes. Een Grand Sumo-toernooi duurt 15 dagen, van de ene zondag tot de volgende, en is de enige plek om gerangschikte competitie te zien. Een stal, of heya, is waar de meeste worstelaars wonen en trainen, zegt Wikipedia, en bezoeken staan los van een show. Dan zijn er geënsceneerde evenementen zoals dit, gemaakt voor bezoekers zonder voorkennis. Elk beantwoordt een andere vraag: wie wint, hoe leven ze, en wat gebeurt er in de ring. De show in Kyoto beantwoordt de derde, en doet dat in het Engels. Toernooikaartjes worden verkocht via de Engelse site van de associatie, apart van elke showboeking.
Voor wie het niets is
Sla het over als u gerangschikte competitie, een serieuze partij of een diner aan tafel wilt: de boekingspagina beschrijft geen van alle. Sla het over als deelname van het publiek u ongemakkelijk maakt, want geselecteerde gasten worden uitgenodigd in de ring. En sla het over als u wilt weten welke rangen de worstelaars hadden of of ze actief zijn, want dat staat niet op de pagina. Voor die vragen is een toernooi in Tokio, Osaka, Nagoya of Fukuoka, of een apart geregeld stalbezoek, het betere antwoord.
Waar u afspreekt
De boekingspagina geeft het verzamelpunt in het Japans: Shimizu-chō 359, ten noorden van Nijō, in de wijk Nakagyō, en zegt dat u op de kelderverdieping moet zijn. Nakagyō is een van de elf wijken van Kyoto, zegt Wikipedia, en het grootste deel van de inkomsten komt uit toerisme, winkelen en entertainment. Hetzelfde artikel merkt op dat straten in de centrale wijken nog steeds het grid van de oorspronkelijke stad volgen en bij naam bekend zijn. De pagina noemt geen station, dus werk vanuit het adres en de kaartlink in uw bevestiging, en reken wat extra tijd om de juiste deur te vinden.
Voor wie het geschikt is, en hoe u boekt
Het is geschikt voor eerste bezoekers, gezinnen met kinderen van elke leeftijd en reizigers met één vrije avond in Kyoto die willen begrijpen wat ze op televisie hebben gezien. Kennis van sumo is niet nodig, zegt de boekingspagina. Kies een datum op de kalender, waar de prijs in uw valuta wordt getoond, en let op: gratis annulering geldt tot 24 uur vooraf voor tickets die via GetYourGuide zijn geboekt. Het verzamelpunt ligt in de wijk Nakagyō, op de kelderverdieping, en het adres op uw bevestiging is in het Japans, dus houd het bij de hand voor een kaartapp.
Lees verder: Nakagyō na de sumo-show
Veelgestelde vragen
Kun je echt sumo zien in Kyoto?
Geen toernooi. Grand Sumo wordt gehouden in Tokio, Osaka, Nagoya en Fukuoka. Kyoto heeft een sumo-show van 70 minuten met worstelaars, een Engelssprekende gastheer, live wedstrijden en een ring-uitdaging voor geselecteerde gasten.
Is de sumo-show in Kyoto een echte wedstrijd?
Het is een demonstratie met live wedstrijden. Een recente recensent op de boekingspagina noemt het informatief en grappig en zegt dat het geen serieuze wedstrijd is; verwacht dus entertainment op basis van echte techniek.
Moet ik iets van sumo weten?
Nee. Op de boekingspagina staat dat er geen voorkennis nodig is, en een Engelssprekende gastheer legt tijdens de show de regels en gebruiken uit.
Kan ik zelf de ring in?
Alleen geselecteerde gasten krijgen de kans, volgens de boekingspagina, die geen regel voor de keuze geeft. Reken er niet op dat u aan de beurt komt. Kleding moet comfortabel en geschikt voor lichamelijke activiteit zijn.
Is de show geschikt voor kinderen?
De boekingspagina noemt de show geschikt voor alle leeftijden en zegt dat er geen sumokennis nodig is.
Waar worden de echte toernooien gehouden?
Drie in Tokio, in januari, mei en september, en vervolgens één in Osaka in het voorjaar, Nagoya in de zomer en Fukuoka in het najaar. Elk toernooi duurt 15 dagen.
Bronnen